DHAMMA

หนังสือเรื่อง เกิดแก่เจ็บตาย โดย อาจารย์ สุจินต์ บริหารวนเขตต์

สาระสำคัญ

ผู้ที่เลื่อมใสในพระพุทธเจ้าย่อมกราบไหว้บูชา สวดมนต์ ทำวัตร เป็นประจำ

แล้วต้องฟังธรรมและพิจารณาพระธรรมด้วย ยิ่งฟังธรรมก็ยิ่งเห็นพระปัญญาคุณ
ของพระผู้มีพระภาค เพราะพระธรรมที่พระผู้มีพระภาคทรงแสดงเป็น สัจธรรม

ซึ่งทุกคนสามารถพิสูจน์ได้ทันที โดยมิต้องตระเตรียมและรอคอยเลย
พระธรรมรักษาผู้ประพฤติธรรม กุศล คุ้มครองให้พ้นทุกข์ภัย


ท่านเกิดมาชาตินี้เพียงเพื่อเห็น ได้ยิน ได้กลิ่น ลิ้มรส สัมผัส
และคิดนึกสิ่งที่เห็น คิดนึกเสียงที่ได้ยิน คิดนึกถึงกลิ่น คิดนึกถึงรส
คิดนึกถึงสิ่งที่กระทบสัมผัส ตั้งแต่เกิดจนตายเท่านั้นหรือ


ควรรู้ว่าส่วนหนึ่งของชีวิตเป็นผลของกรรม และ
อีกส่วนหนึ่งเป็นการสะสมกรรมที่จะทำให้เกิดผลข้างหน้า
ควรรีบสร้างกุศล เพราะไม่มีผู้ใดรู้ได้ว่าพรุ่งนี้อาจจากโลกนี้ไปก็ได้

สำหรับท่านที่ยังมีชีวิตอยู่ อย่าประมาทว่าท่านรู้แล้ว ควรฟังพระธรรม
เพื่อทบทวนธรรมที่ท่านได้เรียนรู้และควรพิจารณาธรรมนั้นบ่อยๆ

สอบสวนพิจารณาตัวเอง เตือนตัวเองให้สนใจศึกษาและฟังธรรมจนมีปัญญา
เข้าใจในพระธรรมนั้น แล้วน้อมนำพระธรรมมาประพฤติปฏิบัติตามด้วยความนอบน้อม

ดาวน์โหลด

เกิดเป็นมนุษย์นั้นแสนยาก

บรรยายโดย อาจารย์ สุจินต์ บริหารวนเขตต์

 

สามารถติดตามเนื้อหาเกี่ยวกับธรรมะอื่นๆได้ที่ http://www.dhammahome.com

นำเสนอโดย มูลนิธิศึกษาและเผยแพร่พระพุทธศาสนา

ธรรมเตือนใจ

posted on 18 Mar 2006 22:10 by yium  in DHAMMA

เจ้ากรรมนายเวร


ข้อความใน อังคุตรนิกาย ทสกนิบาต ธัมมปริยายสูตร ข้อ ๑๙๓ พระผู้มีพระภาคฯตรัสไว้ว่า

“ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมปริยายอันเป็นเหตุแห่งความกระเสือกกระสน

แก่เธอทั้งหลายเธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าว


ภิกษุเหล้านั้น ทูลรับคำพระผู้มีพระภาคฯ แล้วพระผู้มีพระภาคฯ ได้ตรัสว่า

ดูกรภิกษุทั้งหลายเป็นผู้มีกรรมเป็นของของตน เป็นผู้รับผลของกรรม เป็นผู้มีกรรม

เป็นกำเนิด มีกรรมเป็นพวกก้อง และมีกรรมเป็นที่พึ่งอาศัย กระทำกรรมใดเป็นกรรมดี

หรือกรรมชั่วก็ตาม ย่อมเป็นผู้รับผลของกรรมนั้น”

เพราะฉะนั้น จึงไม่มีใครเป็นเจ้ากรรมนายเวรของใคร


เข้าถึงธรรมได้เท่าใดแล้ว


ดูกร ภิกษุทั้งหลาย อุบลก็ดี ปทุมก็ดี บุณฑริกก็ดี เกิดแล้วในน้ำ เจริญแล้วในน้ำ

ขึ้นพ้นจากนั้นตั้งอยู่ แต่น้ำไม่ติด ฉันใด พระตถาคตเจ้าเกิดแล้วในโลก เจริญแล้วในโลก

ย่อมครอบงำโลก และโลกฉาบทาไม่ได้ ฉันนั้น เหมือนกันแล


ดูกร ภิกษุทั้งหลาย สุนัขที่เขาผูกไว้ด้วยเชือก ถูกล่ามไว้ที่หลักหรือเสาอันมั่นคง

ย่อมวิ่งวนเวียนหลักหรือเสานั่นเอง แม้ฉันใด ปุถุชนผู้ไม่ได้สดับ ก็ฉันนั้นเหมือนกันแล

ไม่ได้เห็นพระอริยเจ้า ไม่ฉลาดในอริยธรรม ไม่เห็นสัตบุรุษ ไม่ฉลาดในสัปปุริสธรรม

ย่อมตามเห็นรูปโดยความเป็นตน เห็นตนมีรูป เห็นรูปในตน เห็นตน ในรูป ก็ไม่พ้นจาก

ชาติ ชรา มรณะ โสกะ ปริเทวะ ทุกข์ โทมนัส อุปายาสะ เรากล่าวว่าย่อมไม่พ้นไปจากทุกข์



พระธรรมกับกลอง


พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงเปรียบพระธรรมวินัยกับกลองใบหนึ่ง ทำด้วยไม่อย่างดี

ต่อมาเวลาล่วงเลยมา ก็ทำให้ไม้บางส่วนของกลองนั้นผุไป ก็เอาไม้อื่นมาปะไว้

เมื่อส่วนใดชำรุดอีก ก็เอาไม้อื่นมาปะเข้าไว้อีก ปะนานๆเข้า จนเนื้อเดิมหายไปหมด

จึงเห็นแต่เนื้อไม้ที่ปะเข้าไว้ คนก็ไม่รู้ว่ากลองนั้นเนื้อเดิมเป็นอย่างไร ฉันใด

ในพระธรรมวินัยของพระผู้มีพระภาคก็ฉันนั้นเหมือนกัน ในกาลข้างหน้าจะมีอะไรๆ

เข้ามาในพระสูตรบ้าง พระวินัยบ้าง มาในส่วนอื่นบ้าง คนไม่ศึกษาให้ตลอด

ไม่ศึกษาให้ลึกซึ้งก็จะเข้าในผิด คิดว่า นี่แหละคือ พระพุทธศาสนา


ที่มา : มูลนิธิศึกษาและเผยแพร่พระพุทธศาสนา มูลนิธิศึกษาและเผยแพร่พระพุทธศาสนา



แล้วจะเอาธรรมมะมาให้อ่านกันอีก แล้วอย่าลืมไปฟังธรรมขัดเกลาจิตใจ

ลดกิเลสให้ค่อยๆออกไป กิเลสเหมือนคราบสกปรกฝังลึกที่ต้องค่อยๆขัด

แล้วคราบก็จะค่อยๆหลุดลดน้อยลงไปเอง

การกระทำกรรมดีไว้มากๆ ก็เป็นสิ่งที่ต้องทำ

อย่าละเว้นการทำดี พยายามอย่าทำชั่ว (บริหารบ้านเมืองก็อย่าโกงกิน)

จบ. สวัสดี

และขออนุโมทนาในกุศลที่ทุกท่านได้ทำกันแล้ว


edit @ 2006/03/18 22:33:44


edit @ 2006/03/18 22:40:35

บรรยายโดย อาจารย์สุจินต์ บริหารวนเขตต์

เรื่อง ระลึกถึงความตายโดยแยบคาย

นำเสนอโดย มูลนิธิศึกษาและเผยแพร่พระพุทธศาสนา
เลขที่ 174/1 ซ. เจริญนคร 78 บุคคโล ธนบุรี กทม 10600 ปณ. บางคอแหลม


ช่วงนี้เราได้ข่าวการจากไปหลายๆครั้ง จากคนรอบๆข้างบ่อยขึ้นทุกที

เราก็เคยพยายามเตรียมใจสำหรับตัวเองไว้บ้าง

แต่เราก็ยังรู้สึกไม่พร้อมที่จะรับฟังข่าวเหล่านั้น กับคนใกล้ตัวของเราซักที

ทั้งๆที่รู้ว่า เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นเรื่องของธรรมดาของโลก แต่มันก็ทำใจไม่ได้อยู่ดี

วันๆหนึ่งหมุนเวียนไป โดยที่ไม่รู้ว่าจะมีใครจากไปบ้าง แม้แต่กับตัวเราเอง

เพราะงั้นวันนี้เราเลยมีธรรมะที่อยากจะให้เพื่อนๆฟังกัน

ไม่ต้องเข้าใจทั้งหมดก็ได้ แต่ฟังผ่านๆพอรู้สึกก็ดี เผื่อจะคิดบางสิ่งได้มากขึ้น

เพราะงั้น การสะสมบุญไว้ในชาตินี้ เด๋วนี้ขณะนี้ เป็นสิ่งที่ต้องรีบทำ อย่ารีรอ

การฟังธรรม ก็เป็นสิ่งการสะสมบุญชนิดหนึ่ง และเป็นทรัพย์ที่จะติดตัวเราไปทุกชาติภพ

เพราะเราอาจจะตายวันพรุ่งนี้ก็ได้ ไม่มีใครรู้ได้ และไม่มีใครหนีความตายได้.....

.


ขอแสดงความเสียใจกับข่าวการจากไปของ ญาติเพื่อนๆของเรา ทั้ง ปิง แล้วก็ นา ด้วยครับ