ชีวิตที่เติบโตขึ้น

สวัสดีครับ หลังจากที่สอบเสร็จเย็นวันนี้ ก็ไปกินข้าวดูหนังกับเพื่อนๆมา พอถึงบ้านอาบน้ำเสร็จ
ก็ลงคอมกันเลยทีเดียว

เห็นหัวข้ออาจจะสงสัยว่ามันคืออะไร คือวันนี้อยากจะถ่ายทอดประสบการณ์ตรงให้ได้รับรู้กัน

แต่ก่อนเข้ามหาลัย(ขอเขียนแบบผิดอักขระนะคับ) เป็นเด็กสายวิทย์โง่ๆ อยู่ปลายแถว
ตั้งใจเรียนแต่ไม่เคยได้คะแนนดีๆ เป็นเด็กเรียนที่เรียนไม่ได้เรื่อง

เหตุเพราะความคิดโง่ๆของเราที่ว่า "เราโง่อ่ะเรียนไปก็ไม่รู้เรื่อง สอบเอาผ่านก็พอ"

ความคิดเลวๆแบบนี้เกิดขึ้นตลอดเวลาช่วงเรียนตั้งแต่ม.ต้น

แต่แล้วเกิดเหตุอันใดมิทราบ เปลี่ยนความคิดของตัวเอง จากเอาพอผ่านเป็น จะเอาAให้เยอะที่สุด

ด้วยความคิดนี้เอง ตลอดการเรียนมาจบครบ 2 ปี การเรียนรู้ และเข้าชั้นเรียนเปลี่ยนไป
จากหลังตี_ เป็นหน้ามือที่เดียว จากนั้งท้ายห้อง จดไปวันๆไม่คิดตาม
เป็นนั่งหน้าห้องจดไปคิดไปถามไป จากแกล้งเป็นสนใจเนื้อหาก่อนสอบ

เป็น จริงจังกับเนื้อหาก่อนสอบ จากที่มีข้อสงสัยมากมายไม่เคยถาม

เป็น ถามทุกเรื่องที่อยากรู้และไม่เข้าใจ

จากเกรดไม่ถึง 2 ดีเป็นเกิน 3.0

แล้วเราก็เรี่มมองรอบข้างและหันไปมองอดีต แล้วก็พบคำตอบของคำถามในใจ

เราเห็นสิ่งที่เราเคยเป็นกับเพื่อนๆหลายๆคนที่ ไม่มีความพยายามที่อยากจะรู้และเข้าใจ

มีเพียงอคติที่ตัวเองสร้างขึ้นมาว่า "เรียนไม่รู้เรื่อง เรียนไม่เข้าใจ อ่านไปก็ไม่เข้าใจ"

เราเคยเป็นแบบนี้มาก่อน เลยอยากให้เพื่อนๆหลายๆคนรู้ไว้ว่า เราไม่ใช่คนเก่ง
เราเรียนรู้ได้ช้าเพราะ IQ ไม่ได้สูงเหมือนคนเก่งมากมาย แต่สิ่งหนึ่งในตอนนี้ที่เรามีคือ

"ความพยายาม" "กำลังใจ" "แรงผลักดัน" "เป้าหมายที่ชัดเจน" สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นในทันที

ที่การเรียนปี1 เทอม1 ได้คะแนนเกิดคาดหมาย เพียงแค่เราตั้งใจเรียนมากขึ้น และเอาใจใส่
แม้จะเป็นวิชาที่เราอ่อนที่สุด เราก็ยังได้ 3.5 แสดงว่า ถ้าเราตั้งใจกับทุกวิชา ผลลัพธ์น่าจะออกมาดี

อคติ คือกำแพงขวางกั้นอันยิ่งใหญ่ ของเราทุกๆคน ถ้าเราเปิดมุมมองให้กว้างขึ้น
หาเหตุเข้าข้างตัวเองให้น้อยลง เราก็น่าจะทำอะไรให้สำเร็จได้มากขึ้น