ชีวิตที่เติบโตขึ้น

เวลานี้ใครมองเห็นเจ้ากรรมนายเวรบ้าง ฟังดูเสมือนว่าทุกคนมีเจ้ากรรมนายเวร

แต่ตามความเป็นจริงนั้น ทุกคนเป็นทายาทของกรรมของตนเองกรรมที่ได้กระทำแล้วในอดีต

ย่อมเป็นเหตุเป็นปัจจัยให้ผลเกิดขึ้น ไม่ว่าจะเป็นผลดีที่กำลังได้รับความสุข

ทางตา ทางหู ทางจมูก ทางลิ้น ทางกายก็ไม่ใช่บุคคลอื่นบันดาลให้

แต่กุศลที่ผู้นั้นได้กระทำแล้วในอดีตเป็นเหตุเป็นปัจจัยให้

เห็น ได้ยิน ได้กลิ่น ลิ้มรสสัมผัสสิ่งที่ดีๆ ฉะนั้น เมื่อกุศลให้ผล

ก็ทำให้ได้รับความสุข ทางตา ทางหู ทางจมูกทางลิ้น ทางกาย ก็ฉันนั้น

ถ้าถูกคนอื่นทำร้าย ก็อาจจะคิดว่าเพราะคนนั้นทำ แต่ถ้าไม่ได้ถูกใครทำร้ายเลย

เวลาตกบันไดหรือเจ็บป่วยต่างๆนั้น ใครทำให้ ฉะนั้น แต่ละคนจึงมีกรรมของตนเอง

เป็นเหตุเป็นปัจจัยที่จะทำให้ผลของกรรมเกิดขึ้นรับรู้อารมณ์ต่างๆ

สิ่งต่างๆที่ปรากฏทางตา ทางหู ทางจมูก ทางลิ้น ทางกาย

ฉะนั้น เรื่องเจ้ากรรมนายเวรจึงเป็นเรื่องรับฟังต่อๆกันมา

โดยไม่รู้ว่าใครเคยเห็นเจ้ากรรมนายเวรที่ไหน เมื่อไหร่

แต่นึกว่ามีบุคคลที่เป็นเจ้ากรรมนายเวรที่ทำให้เป็นทุกข์เดือดร้อนต่างๆ

แต่ความจริงนั้น ทุกคนมีกรรมเป็นของของตนเอง

ฉะนั้น ท่านเป็นเจ้ากรรมนายเวรของท่านเองหรือเปล่า??

ในเมื่อคนอื่นไม่สามารถจะทำกรรมให้ท่านได้

ไม่ว่าจะเป็นกุศลกรรมหรืออกุศลกรรมก็ตาม

ต่างคนก็ต่างเป็นเจ้ากรรมนายเวรกันโดยไม่รู้จักหน้าค่าตาว่าเคยเป็นเจ้ากรรมนายเวรกัน

ตั้งแต่ในครั้งไหนในสังสารวัฎฎ์

ฉะนั้น ทุกท่านที่กำลังนั่งอยู่ในที่นี้ต่างเป็นเจ้ากรรมนายเวรที่มองไม่เห็น

ใครก็ตามที่ทำให้ท่านไม่พอใจในชาตินี้

คนนั้นแหละคือผู้ที่ท่านเคยทำกรรมไม่ดีกะเขาครั้งหนึ่งในสังสารวัฎฎ์ได้ไหม

ถ้าคิดอย่างนี้แล้ว ไม่โกรธ ไม่เกลียด ให้อภัยผู้นั้นทันที

เมื่อไม่โกรธเคืองผู้ใด ก็หมดเวรกรรมกับผู้นั้น

ที่มา : มูลนิธิศึกษาและเผยแพร่พระพุทธศาสนา
เลขที่ 174/1 ซ. เจริญนคร 78 บุคคโล ธนบุรี กทม 10600
โทร 02-4680239 ปณ. บางคอแหลม

บรรยายโดย อาจารย์ สุจินต์ บริหารวนเขตต์